Provat zakonisht vijnë prej tri burimesh: provat e shkaktuara nga të tjerët, ato të shkaktuara nga vetë mëkatet, gabimet dhe papjekuria jonë dhe ato që na vijnë drejtpërdrejt nga Perëndia, Ati ynë. Dhe nën një peshë të këtillë, ç’mrekulli teksa zemra përkulet! Sa me vend fjalët e Jezusit drejtuar të rënduarve nga barrët; dhe sa pa fund kalimi nëpër Luginën e Lotëve, që përfundon me Kryqin e Tij, prapa të cilit po shpërthen drita e mëngjesit! Apostulli nuk e fajëson këtë barrë. Stoiku e ka për humbje nderi të derdhë lotë, të krishterit nuk i ndalohet të qajë; po, është më e mira gjë që mund të bëjë, t’i lërë lotët të rrjedhin. Të mos e përbuzim sprovën nga dora e Perëndisë, po aq sa edhe të mos ligështohemi prej saj. E qarë e fortë dhe lotët janë për bijtë që po mësojnë bindje përmes vuajtjes. Shpirti mund të mpihet prej dhimbjes së tejskajshme, ndërsa gërshërët e krasitjes përshkojnë mishin që drithërohet; kur zemra gati copëtohet, ndërsa sprova vërshon përmbi të, vuajtësi mund të thërrasë fort dhe të kërkojë çlirim.

Read more...